بی سرزمین تر از باد

amirhb74 — Sat, 28 Jun 2008 21:05:22 GMT

یک حس خیلی خوب میده وقتی بعد مدتها به خونه قدیمی خودت سر میزنی

بر گشتم ..

خودم

امیر حسین

amirhb74 — Fri, 31 Aug 2007 12:56:18 GMT

خیلی وقت پیش تصمیم گرفتم بر اساس مطالعات و تحقیقاتی که در تاریخ معماری کردم یک سری مقاله از دید خودم درباره این موضوع بنویسم . نه حوصله اش بود و نه وقتی . این نوشته قسمت اول چند تا ورقیه که در این موضوع تایپ کردم شاید حوصله باشه واسه ادامه دادنش ...

قسمت اول

تاریخ زندگی بشری به روی کره خاکی به نزدیک یک میلیون سال میرسد . از آنچه انسان در آغاز بوده اطلاع دقیقی بدست نیامده ولیکن شکی نیست که سالهاست موجودی بنام انسان با فیزیک ظاهری بنسبت عجیب بر روی دو پا ( به نسبت بقیه موجودات ) در زمین زندگی میکنند .

فکر کردن به آنچه که امروز هستیم و پشتوانه هزاران ساله ای که پشت سر داریم گاهی جذاب و گاهی وحشت آور است . بعنوان مثال استفاده امروز ما از ابزارهایی که حتی چگونگی کارکرد آنها برای اغلب ما نامفهوم است ( من هنوز هم از اینکه چگونه میتوان از راه هوا تصویر فرستاد و در تلویزیون نگاه کرد حیرت زده میشوم ) و یا نوع فعالیت پیچیده ای که برای اصل مهم زندگی کردن و تنازع بقا بکار میبریم برای کسانی که قدری به پیرامون خود توجه میکنند ساعتها دلمشغولی دارد .

آنچه که تاریخ مکتوب برای ما وجود دارد نزدیک به 9000 سال نوشته از زندگی بشری و آنچه که نشانه ها سخن میگویند نزدیک 40000 سال است که بشر به شیوه امروزی و با استفاده از ابزار زندگی میکند .

معمول است قبل از شروع تاریخ مدون را عصر حجر مینامند و این دوره پیش تاریخ خود به سه بخش پارینه سنگس . میانه و نو سنگی تقسیم میشود .

ابزارهای سنگی موجود در اعماق غار ها و نقاشی های بجا مانده بر دیوار غارهایی چون آلتامیدا و لاسکوا در اسپانیا و فرانسه نه تنها حکایت تاریخ بلکه شرح داستان زندگی دستهایی است که بر دیوارها نقاشی بجا گذاشته اند .

بنظر من دوره عصر حجر توام با اختراع و اکتشاف سه پایه اصلی شروع دوران نوین است که تمدن امروزی بر پایه آن قرار میگیرد .

1- کشف آتش

2- اختراع چرخ

3- اختراع خط نوشتاری

حکایات یونان قدیم انقدر کشف آتش را نکته مهمی میدانستند که در روایات اساطیری خود به دزدیدن آتش از کوه المپ بوسیله انسان حکایاتی قراردادند . با مهار آتش در دستان بشر در وحله اول قوی ترین وسیله دفع حیوانات وحشی و در مرحله بعد پخت خوراک و در نهایت به ترکیب کردن عناصری که از دل آتش بیرون میامدند چون انواع فلزات و شیشه و ....

همچنین اسپانیایی هایی که برای اولین بار پا به قاره آمریکا گذاشتند متوجه تفاوت بارز میان سطح زندگی در صورت عدم وجود چرخ در ارکان مختلف زندگی شدند . . .

و در نهایت نوشتار که در ابتدا بصورت خطوط تصویری و سپس ساده تر و بصورت علایم ارتباطی در آمد گام بلند بشر بر انتقال تجربه اش به نسلهای بعد بود .....

پرده پاره میشود

amirhb74 — Sat, 04 Aug 2007 17:51:18 GMT

پرده سحر آمیز با تار و پودی از جنس افسانه مقابل جهان گسترده شده بود . سروانتس دون کیشوت را راهی کرد و این پرده را پاره کرد . دنیا در برابر دیدگان شوالیه سرگردان قرار گرفت با تمامی برهنگی کمیک نثرش .

همچون زنی که برای رفتن سر نخستین قرار ملاقات خود را آرایش میکند دنیا هم وقتی در لحظه تولدمان به سوی ما میشتابد .. بزک کرده و نقاب زده و از پیش تفسیر شده است و سازشگران یگانه کسانی نیستند که مفتونش میشوند .... عصیانگران که تنها در اندیشه مقابله با همه چیز و همه کس هستند متوجه نیستند که خودشان تا چه اندازه پیرو و فرمانبردارند

آنان تنها در برابر چیزی که بنا به تفسیرشان ( پیش تفسیرشان ) شایسته مقابله است عصیان میکنند .

دلاکروا در تابلوی مشهورش آزادی در حال هدایت مردم را از روی پرده پیش تفسیری کپی کرده است : زنی جوان بر فراز یک سنگر با چهره ای جدی و سینه هایی نمایان که بیشتر باعث ایجاد ترس است ... در کنار او پسرکی دواغو با تپانچه ای در دست . هر چقدر هم که از این تابلو خوشم نیاید اما طرد آن از حوزه برجسته ترین آثار نقاشی کار ابلهانه ای است .

اما زمانی که به اینگونه حرکات و ژست های کلیشه ای ... این نوع نمادهای قدیمی بپردازد از تاریخ رمان طرد خواهد بود . چرا که سروانتس با پاره کردن پرده پیش تفسیری بود که هنر نو را به راه انداخت . حرکت نابود کننده او در هر زمانی که شایسته این نام باشد بازتاب پیدا میکند و امتداد می یابد . . . و این نشانه ای است بر شناسایی هویت هنر رمان ......

قسمتی از کتاب پرده ..نوشته میلان کوندرا

amirhb74 — Sun, 29 Jul 2007 17:53:39 GMT

هوس کردم یک سری متن درباره تاثیر معماری بر زندگی روزمره بنویسم ....

amirhb74 — Thu, 26 Jul 2007 06:24:48 GMT

از اولش هم من از پرشین بلاگ خوشم نمیومد ... اصلا از چیزی که خیلی طرفدار داشته باشه خوشم نمیاد . خاصیتش اینه که الان یک وبلاگ دارم که کار میکنه و مال خودمه و قدمت طولانی هم داره ...

بعله ... چنین شد که ما بر میگردیم !

amirhb74 — Fri, 06 Apr 2007 08:03:54 GMT

خیلی دوست دارم تمومش کنم ..یک کم همت میخواد ... اگه د تا آخر اردیبهشت تمومش میکنم . فکر کنم سه یا چهار تا قسمت دیگه مونده ....

amirhb74 — Thu, 25 Jan 2007 20:18:18 GMT

بی نام (قسمت هشتم )

غروب که میشه دوست دارم ساعتها توی خیابونها پیاده روی کنم . به چراغ ماشینها خیره بشم و بوی آدمهایی که از کنارم رد میشن رو استشمام کنم . بوی مغازه های اغذیه فروشی و بوی عطر های ارزون قیمت دستفروشا .

توی این شهر با همه بدی هاش همین که همیشه توش غریبی و هیچکی نمیشناستت رو دوست دارم . شاید واسه همینه که حاضر نیستم جای دیگه ای برم ولی باز هم اون روزی که با یک ساک به تهران اومدم غم تنهایی برام انقدر سنگین بود که هیچکدوم از اونهایی که الان برام ارزشن رو نمیدیدم . هنوزم که هنوزه ترمینال جنوب با بوی همیشگی روغنش حالمو بهم میزنه . با اینحال همونطور که برای من دروازه ورود بود یک روز هم تو با ساکت از اتوبوس پیاده شدی و به اتفاق پدرت در حالی که فکر میکردی دیگه به تموم آرزو هات رسیدی و رفتن به دانشگاه خوشبختی تو رو برای همیشه تضمین میکنه .

توی خوابگاه تجربه جدید زندگی بود . همه چیز جدید و نو . برخوردهایی که تازگی داشتن و درسهایی که برای خوندنشون بابایی نبود که هی غرغر کنه و هم کلاسی هایی که نصفشون پسر بودن و هم اتاقی هایی که هر کدوم از یک شهری اومده بودن و لهجه های همدیگه رو مسخره میکردین . چه روهایی که به گشتن دنبال کتاب توی انقلاب گذشت و اون فیلمایی که توی خوابگاهتون میزاشتن چه شبهایی رو پر میکرد .

آره سال اول همه اش به فهمیدن این مساله گذشت که اون دنیایی که همیشه بهش فکر میکردی و براش نقشه میکشیدی با واقعیتش چقدر تفاوت داره .

روز های اول بهتون اتاق ندادن و مجبور بودی شبها بری خونه عموت . فاصله دانشگاه تا خونه عمو برای تو یک سال بنظر میومد و مجبور بودی دو تا اتوبوس عوض کنی تا برسی . ولی شب اولی که رفتی خوابگاه چنان خاطره عمیقی بود که هر دفعه از دوران دانشجویی حرف میزدی ازش یاد میکردی .

تو رو به اتاقی معرفی کردن که دو نفر سال بالایی توش بودن . یکیشون الناز بود که سال دوم رشته اقتصاد بود و همرشته خودت و یکی دیگه مریم بود که ریاضی میخوند و سال چهارم بود . خیلی زود با الناز دوست شدی و اون خیلی کمکت کرد تا بتونی با شرایط خودتو هماهنگ کنی . شبهای اول انقدر دلت برای خونه تنگ میشد که سرتو توی بالش فرو میکردی و نیم ساعتی گریه میکردی . تا یک شب الناز که تخت پایینی تو میخوابید اومد و گونه هاتو نوازش داد و بعدش با هم رفتین بالای پشت بام که از اونجا چراغهای نصف شهر پیدا بود و یک ساعتی در نسیم خنک پاییزی با هم حرف زدین . . .

یک هفته ای طول کشید تا خودمو راضی کردم تا بهت زنگ بزنم ولی وقتی صداتو شنیدم راستش پشیمون شدم چون بین من و تو انقدر فاصله افتاده بود که برای هم آدمهای غریبه ای شده بودیم اما بعدها فهمیدم همین چیزهای کوچیک که تجربه هاشون برای هر دوی ما دردناک گذشت نقطه اتصال ما با هم بود .

منو شناختی و قبول کردی همیدگه رو توی یک کافی شاپ ببینیم . با اینکه من یک ربع زودتر سر قرار حاضر بودم پیش از من رسیده بودی و با گلهای روی میز بازی میکردی . شاید از روی قیافه هم باز منو نشناختی ولی برخوردت گرم بود و بعد از سفارش از کیفت بسته سیگاری بیرون کشیدی و تعارف کردی .

منم که میشه ته جیبم یک سیگار درب و داغون داشتم که از صبح بین کاغذ ها گیر کرده بود تشکر کنان سیگارم رو با فندکت روشن کردم . پک اول مرزها رو فرو ریخت و همزمان گفتیم : چقدر پیر شدی ؟؟؟....

amirhb74 — Sat, 07 Oct 2006 15:32:40 GMT

من اینجا یک کار ناتموم دارم و ....تمومش میکنم !

یک رمان

amirhb74 — Mon, 02 Oct 2006 12:56:30 GMT

چراغها را من خاموش میکنم

نوشته زویا پیرزاد

اكثر كساني كه به ادبيات علاقه مند هستند بر اين اعتقادند كه ادبيات داستاني ايران در سالهاي اخير هيچگونه اثر درخشاني را به خوانندگان معرفي نكرده است . اما درخشش زويا پيرزاد با رمان چراغها را من خاموش ميكنم در بين خوانندگان نه تنها بر اثر خلا بوجود آمده در بازار كتاب بلكه از چيره دستي نويسنده و تسلط او بر ذهن خوانندگان خبر ميدهد .

گرچه كتاب دوم خانم پيرزاد بنام عادت ميكنيم نتوانست انطور كه بايد موفقيت كتاب اول را در اذهان زنده كند اما مطمئنا در سالهاي آينده از اين نويسنده نوشته هاي بيشتر و جالب تري را خواهيم خواند .

كتاب اولين عنصر جذاب خود را بر تكيه بر شناخت مخاطب و يا تسلط بر احساسات خانمها بنا ميگذارد . داستان در چند دهه قبل با خانواده اي ارمني و در شهر آبادان اتفاق مي افتد . نويسنده در اولين گام خواننده را در جريان اتفاق ساده اي كه در يك زندگي معمولي پيش ميايد ( چون همسايه اي جديد براي ما ) قرار ميدهد . سپس با آرامش شخصيتهاي داستان خود را يك به يك به مخاطب معرفي ميكند . تم داستان گرچه فرمي آرام دارد اما خسته كننده نيست چرا كه اتفاقات تماما حساب شده و جذاب هستند .همچنين به احتمال زياد تمايلات نويسنده به خانواده هاي ارمني و يا نياز به محيطي كه قدري از جامعه مسلمانان با مسايل ، برخورد راحت تر داشته باشند از دلايل انتخاب خانواده ارمني جهت قالب اصلي داستان است .

نويسنده مخاطب را با شخص اول داستان همراه ميكند . با او فكر ميكند و به مخاطب اين اجازه را ميدهد كه به قضاوت بنشيند و در نهايت خواننده را به ذهنيت شخص اول داستان مجاب ميكند .

با اينحال بعد از تمام اتفاقات آرامشي كه در انتهاي روايت بر نوشته مستولي ميشود خواننده را راضي از نتيجه گيري نهايي نگه ميدارد و كتاب را اثري خاطره انگيز در اذهان بدل ميكند .

در خاتمه بايد به اين مساله هم اشاره كنم كه تاثير ذهنيت نويسنده گاه باعث شده كه روايت از حالت همه فهم در آمده و بشدت زنانه شود تا جايي كه قدري دل آزار شود و مردان را به راحتي از جمع خوانندگان آثار بعدي خارج كند .

با اينحال كتاب به قطع ارزش مطالعه بيش از يك بار را دارد و مطمئن باشيد كه از آن لذت خواهيد برد

همچنان بی نام ( قسمت هفتم )

amirhb74 — Fri, 22 Sep 2006 17:44:18 GMT

همچنان بی نام ( قسمت هفتم )

وقتی رفتم پیش سیما - دختر عمه ات رو میگم - تا بلیط هواپیما واسه مسافرت آخر هفته کرمانشاه رو ازش بگیرم دیدم علاوه بر دختر کوچولوی ناز و تپلش خواهرش سروناز هم اونجاست . وقتی که بهش گفتم سروناز خانوم آخرین باری که من شما رو دیدم داشتی برای یک دور دوچرخه سوار شدن گریه میکردی کلی خندید . بعدش هم منو با ماشین خوشگلش تا نزدیک خونه آورد . توی راه با هم کلی حرف زدیم و فهمیدم داره توی دانشگاه رشته مدیریت میخونه . آدم خوش مشربی بود و من جرات کردم درباره تو باهاش صحبت کنم . یادش بود که برای اینکه بهتون شک نکنن با خودت به پارک میبردی و وقتی که داشت تاب بازی میکرد شما دو تا روی یک نیمکت مینشستید و با هم حرف میزدید .

یک روز وقتی که توی پارک نشسته بودین یکدفعه سعید از جاش پرید و گفت : بهار این مامان منه که داره میاد ... میدونستی که خونواده سعید از تو خوششون نمیاد و حتی توی مدرسه شنیده بودی خواهرش گفته بود لیاقت داداشش از این دختره سیاه و بیریخت بیشتره و دخترای پولدار واسه اش سر و دست میشکنن . واسه همین خیلی ترسیدی . علیرغم این مادر سعید هیچ بروی خودش نیاورد که شما ها رو با هم دیده و لی بعدا فهمیدی که به پدر سعید گفته و اونم حسابی سعید رو دعوا کرده و گفته واسه همین بوده که نتونسته دانشگاه قبول بشه ....

آره ... تو هم از خانواده سعید خوشت نمیومد و سعی میکردی با مادرش برخوردی نداشته باشی . حتی یک دفعه دیگه که توی خیابون همدیگه رو دیدین و خواهر سعید تو رو با دست نشون مادرش داد سعی کردی یک جوری فرار کنی وترسیدی حرفی بهت بزنه و آبروت رو ببره .

با اینحال اگه اون اتفاق توی عید سالی که کنکور دادی نمیافتاد شاید که رویه زندگیت یک طور دیگه ای پیش مرفت . اون سال سعید هم به اسم اینکه میخواد واسه کنکور درس بخونه مسافت عید رو نرفت و تنها توی خونه موند و بهت پیشنهاد داد که یک روز رو بری خونه شون و با هم ناهار بخورین .

تو هم بدون تردید قبول کردی و فکر میکردی فرصت خوبیه تا پدر و مادرش نیستن به هوای اینکه خونه سیما اینها میری ناهار رو با سعید بخوری . و اون روز اول رفتی خونه سیما اینها که تا خونه سعید فاصله ای نداشت و یک کمی به قیافه خودت رسیدی و بعدش نزدیکای ناهار رفتی سمت خونه شون .

اول که وارد شدی مبهوت خونه زندگیشون موندی . سعید با لباس توی خونه اومد به استقبالت و مثل وقتایی که توی اتاقت تنها بودین بغلت کرد . . . . . . . اتفاقی که بعدش افتاد هر قدر سریع بود ولی برای تو کابوسی ساخت که تا مدتها هر شب از خواب میپروندت . . . . . سروناز یادشه که بعد نیم ساعت برگشتی در حالی که بشدت گریه میکردی و میلرزیدی . یغه لباست شکافته شده بود و جای انگشتای سعید روی بازوی چپت کبود شده بود .

به سروناز میگم که دیگه از سعید خبری نشد ؟ ..گفت : چرا .. چند باری رفته بود جلوی مدرسه شون و بعدش یک بار انقدر با هم دعوا کرده بودن که مدیر مدرسه فهمیده بود و بابای بهار رو مدرسه خواسته بود . بعدش هم سعید با یک دختره دیگه ای از رفقای خواهرش دوست شد . این اواخر هم که شنیدم اومده تهران توی کار تجارت افتاده ...

رفتم توی فکر . پس از سعید خبر نداره که سرطان خون داشت و چهار سال تموم توی درد به خودش میپیچید . . . پس نمیدونه این یک سال آخر انقدر قیافه اش بهم ریخته و انقدر حال و روزش خراب بود که مادرش از خدا میخواست زودتر ازش راضی بشه و جونشو بگیره .....حجله اش رو سر که میزدن اومدن از خونه مادر بزرگم برق گرفتن ....

قبل از خداحافظی بود که شماره تلفنتو از سروناز گرفتم ... چراشو نمیدونم . شاید دلم میخواست صداتو بشنوم و شاید های دیگه ....