تا از دیدن خورشید سیراب شد دستی بناگاه از پیوند جدایش کرد و در سبد انداخت ......

اون ور جنگل تن سبز ...

پشت دشت سر بدامن .....

اون ور روزای تاریک ....

 پشت این شبای روشن

برای باور بودن

جایی باید باشه باید ......

پی نوشت : همون کوه ...یک روز دیگه

بدون شرح !

(عکس از منوچهر سابق )